Sankcja kredytu darmowego jest to instytucja, uregulowana w art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, która polega na tym, że w sytuacji, gdy kredytodawca naruszył oznaczone w ustawie obowiązki dotyczące treści umowy to pozbawiony zostaje przychodów z tytułu udzielonego kredytu.

W przypadku naruszenia przez kredytodawcę ciążących na nim obowiązków ustawowych, konsument po złożeniu kredytodawcy odpowiedniego pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu (odsetki, opłaty, prowizje, składki, koszty itd.). Oznacza to, że jeśli w danym przypadku będzie miała zastosowanie sankcja kredytu darmowego, to kredytobiorca co do zasady pozostaje zobowiązany do zwrotu kredytodawcy jedynie kapitału.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady

Ustawa z dnia 12 maja 20111 r. o kredycie konsumenckim implementuje do polskiego systemu prawnego Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG. Zgodnie z art. 23 ww. Dyrektywy, dotyczącej instytucji Sankcji Kredytu Darmowego,  „Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia stosowania tych sankcji. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające”.

Jaki jest cel tej instytucji?

Celem przepisu jest zapobieganie wykorzystywaniu przez kredytodawcę silniejszej pozycji w stosunku prawnym z kredytobiorcą, niezgodnie z ustawą.  Przepis ten ma za zadanie mobilizować m.in.  banki do przestrzegania konkretnych obowiązków, jakie wynikają z ustawy o kredycie konsumenckim. Obowiązki te dotyczą między innymi ciążącego na kredytodawcy obowiązku informacyjnego wobec kredytobiorcy.

Czy przepisy sankcji kredytu darmowego stosuje się do kredytów hipotecznych?

Sankcję kredytu darmowego można stosować do umowy kredytu hipotecznego zawartej od  18 grudnia 2011 r. do 21 lipca 2017 r.  Przepisy ustawy ograniczają roszczenie do domagania się zwrotu odsetek oraz innych kosztów za okres czterech lat poprzedzających dzień złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego przez konsumenta.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 13 lutego 2025 r.: „fakt, iż umowa o kredyt wymienia pewną liczbę okoliczności uzasadniających zwiększenie opłat związanych z wykonaniem umowy, przy czym właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny konsument nie jest w stanie zweryfikować ich wystąpienia ani ich wpływu na te opłaty, stanowi naruszenie obowiązku informacyjnego ustanowionego w tym przepisie, o ile wskazanie to może podważyć możliwość dokonania przez tego konsumenta oceny zakresu jego zobowiązania.”.

Jak sprawdzić, czy umowa kwalifikuje się do skorzystania z instytucji Sankcji Kredytu Darmowego?

Napisz do nas:

Kancelaria Radcy Prawnego Mateusz Kończal

biuro@konczal-kancelaria.pl

665 422 303

www.konczal-kancelaria.pl

Wypadki komunikacyjne to tragiczne zdarzenia, które niosą za sobą poważne konsekwencje nie tylko dla ofiar, ale także dla ich najbliższych. Kiedy w wyniku wypadku komunikacyjnego dochodzi do śmierci, rodzina zmarłego może mieć prawo do dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia, o czym wiele osób nie wie. Polskie przepisy przewidują różne podstawy prawne, które umożliwiają rodzinie dochodzenie roszczeń związanych z utratą bliskiej osoby.

Podstawy Prawne

Podstawy prawne dochodzenia roszczeń przez rodzinę zmarłego w wyniku wypadku komunikacyjnego znajdują się w Kodeksie cywilnym.

Kodeks Cywilny:

• Artykuł 446 § 1 KC przewiduje możliwość dochodzenia roszczeń majątkowych przez osoby, które wskutek śmierci bliskiej osoby poniosły szkodę.
• Artykuł 446 § 4 KC stanowi o możliwości dochodzenia zadośćuczynienia za krzywdę moralną, jakiej doznali bliscy zmarłego.

Odszkodowanie

Odszkodowanie przysługuje rodzinie zmarłego w przypadku, gdy śmierć spowodowała szkodę majątkową. Do takich szkód mogą należeć:

1. Koszty leczenia i pogrzebu: Odszkodowanie obejmuje koszty poniesione na leczenie ofiary przed jej śmiercią oraz koszty związane z organizacją pogrzebu.
2. Renta alimentacyjna: Osoby, które były na utrzymaniu zmarłego (np. dzieci, małżonek) mogą dochodzić renty alimentacyjnej, której celem jest rekompensata utraty środków do życia.
3. Utrata wsparcia finansowego: Jeśli zmarły dostarczał wsparcia finansowego swojej rodzinie, mogą oni żądać odszkodowania za utratę tego wsparcia.

Zadośćuczynienie

Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę moralną jest formą rekompensaty za cierpienia psychiczne i emocjonalne, jakie doświadczyła rodzina w wyniku śmierci bliskiej osoby. Artykuł 446 § 4 KC stanowi, że sąd może przyznać zadośćuczynienie najbliższym członkom rodziny zmarłego. Wysokość zadośćuczynienia jest uzależniona od szeregu czynników, takich jak:

1. Stopień pokrewieństwa i więzi emocjonalnej: Im bliższa relacja ze zmarłym, tym wyższa może być przyznana kwota.
2. Okoliczności zdarzenia: Sposób, w jaki doszło do wypadku, oraz okoliczności śmierci mogą wpływać na wysokość zadośćuczynienia.
3. Sytuacja życiowa poszkodowanych: Sąd bierze pod uwagę, jak śmierć zmarłego wpłynęła na życie bliskich, ich zdrowie psychiczne oraz emocjonalne.

Procedura Dochodzenia Roszczeń

1. Zgłoszenie roszczenia do ubezpieczyciela: W pierwszej kolejności rodzina powinna zgłosić roszczenie do ubezpieczyciela sprawcy wypadku. Należy przedstawić dokumenty potwierdzające poniesione koszty oraz dowody na istnienie szkody niemajątkowej.
2. Negocjacje z ubezpieczycielem: Ubezpieczyciel może zaproponować odszkodowanie i zadośćuczynienie, jednak często kwota ta jest niższa niż oczekiwania poszkodowanych. W takim przypadku możliwe są negocjacje, które najlepiej przeprowadzić z pomocą prawnika.
3. Postępowanie sądowe: Jeśli negocjacje nie przyniosą satysfakcjonującego rezultatu, rodzina może wnieść sprawę do sądu. Postępowanie sądowe jest bardziej skomplikowane i długotrwałe, jednak może zakończyć się wyższą kwotą odszkodowania i zadośćuczynienia. W przypadku zdecydowania się przez pokrzywdzonych na drogę sądową, warto skorzystać z pomocy profesjonalnej kancelarii prawnej.

Podsumowanie

Śmierć bliskiej osoby w wyniku wypadku komunikacyjnego to tragiczne wydarzenie, które wywołuje głębokie cierpienia emocjonalne i finansowe. Polskie przepisy przewidują mechanizmy prawne umożliwiające rodzinie zmarłego dochodzenie odszkodowania i zadośćuczynienia. Kluczowe jest, aby rodzina była świadoma swoich praw oraz możliwości prawnych, które mogą pomóc im uzyskać należne świadczenia. W przypadku wątpliwości warto skorzystać z pomocy prawnika specjalizującego się w prawie odszkodowawczym.

W razie jakichkolwiek wątpliwości bądź chęci skorzystania z usług naszej Kancelarii prosimy o kontakt na adres e-mail: biuro@konczal-kancelaria.pl lub telefonicznie pod numerem: 665 422 303.

Szanowni Klienci,

niniejszym informujemy, że w związku z realizacją przez Kancelarię Radcy Prawnego Mateusz Kończal projektu grantowego dofinansowanego z Funduszy Europejskich pn. „FUNDUSZ WSPARCIA INWESTYCYJNEGO”, na podstawie umowy o powierzenie grantu nr 5/FWI-C19/2021/131/UPG/1736 z dnia 7 czerwca 2021 roku, Kancelaria zakupiła środki trwałe oraz wartości niematerialne (oprogramowanie), dzięki którym wprowadziła możliwość korzystania przez Państwa z oferowanych dotychczas usług w trzech nowych odsłonach, tj.:

1) szkolenia „na żywo” on-line,

2) porady „na żywo” on-line oraz

3) dostęp on-line do wcześniej nagranych i przygotowanych szkoleń.

Szkolenia „na żywo” on-line umożliwiają udział w szkoleniu w trybie zdalnym, a więc poza miejscem, w którym przebywa prowadzący szkolenie. Jednocześnie z uwagi na transmisję szkolenia „na żywo”, odbiorca ma możliwość aktywnego uczestniczenia w szkoleniu (zadawania pytań, udziału w dyskusji, etc.).

Porady „na żywo” on-line, to nowa forma udzielania przez Kancelarię porad prawnych, które dotychczas były udzielane na miejscu. Usługa ma umożliwić korzystanie Klientom z pomocy prawnej, rozmowy z radcą prawnym (z jednoczesnym podglądem obrazu) bez konieczności stawiania się w siedzibie Kancelarii.

Dostęp on-line do wcześniej nagranych i przygotowanych szkoleń umożliwia udział w szkoleniu (zapoznanie się z treścią szkolenia) w miejscu i czasie dogodnym dla odbiorcy. W ramach tej usługi dostępne będą zarówno szkolenia przeprowadzone wcześniej w formie on-line „na żywo”, jak i inne szkolenia, przeznaczone wyłącznie do dystrybucji w formie nagrania.

W przypadku pytań lub zainteresowania naszą ofertą zapraszamy do kontaktu.

***

Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi priorytetowej 1 Wzmocnienie innowacyjności i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania1.6 Wsparcie tworzenia i rozszerzania zaawansowanych zdolności w zakresie rozwoju produktów i usług, Poddziałania 1.6.2 Dotacje dla innowacyjnych MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko – Pomorskiego na lata 2014 – 2020, Schematu: projekt grantowy polegający na wsparciu MŚP w celu ograniczenia negatywnych skutków COVID-19.

Celem projektu jest przeciwdziałanie negatywnym skutkom społeczno-gospodarczym epidemii Sars-Cov-2 przez wdrożenie nowych usług oferowanych klientom ułatwiających funkcjonowanie przedsiębiorstwa w zmienionych warunkach gospodarczych.

Wartość projektu: 31 387,79 zł

Wkład Funduszy Europejskich: 24 242,60 zł

ZAKRES PRZEDMIOTOWY USTAWY

Pierwszą istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu umów, do których będzie mieć zastosowanie nowa ustawa deweloperska. Wprowadzane przepisy stosowane będą także do umów zawieranych z nabywcą po wybudowaniu domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego (a więc, kiedy pierwszą i jedyną umową zawieraną przez dewelopera z nabywcą jest umowa przenosząca własność nieruchomości).

W przeciwieństwie do aktualnie obowiązującej ustawy, nowe przepisy będą mieć, w przypadkach określonych w ustawie, zastosowanie również do:

• umów dotyczących lokali użytkowych,
• umów sprzedaży zawieranych pomiędzy nabywcą, a przedsiębiorcą niebędącym deweloperem.

UMOWA REZERWACYJNA

Nowa ustawa deweloperska wprowadza regulacje dotyczące umowy rezerwacyjnej. Przepisy określają m.in. formę, jaką powinna mieć taka umowa oraz jej podstawowe, istotne postanowienia. Ustawa reguluje również kwestie dotyczące opłaty rezerwacyjnej.

WYPŁATA ŚRODKÓW Z MIESZKANIOWEGO RACHUNKU POWIERNICZEGO

Deweloper nadal będzie mieć obowiązek zapewnienia nabywcom ochrony wpłaconych przez nich środków. Aktualnie ustawa przewiduje cztery możliwe środki ochrony: zamknięty mieszkaniowy rachunek powierniczy, otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy, otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy połączony z gwarancją bankową oraz otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy połączony z gwarancją ubezpieczeniową. Nowa ustawa przewiduje natomiast zamknięty mieszkaniowy oraz otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy.

Zmianie ulegną zasady wypłaty na rzecz dewelopera środków zgromadzonych na otwartym mieszkaniowym rachunku powierniczym przez rozszerzenie czynności kontrolnych, które bank będzie zobowiązany przeprowadzić przed wypłatą środków deweloperowi.

ODBIÓR LOKALU MIESZKALNEGO LUB DOMU JEDNORODZINNEGO PRZEZ NABYWCĘ

Nowa ustawa deweloperska wprowadza pojęcie wady istotnej oraz wady nieistotnej. W zależności od charakteru wady inne będą obowiązki i uprawnienia stron umowy.

Niepoinformowanie nabywcy w terminie 14 dni od podpisania protokołu o uznaniu wady albo o odmowie uznania wady i jej przyczynach, będzie uważane za uznanie wady przez dewelopera.

Wprowadzane przepisy szczegółowo regulują postępowanie w przypadku powtórnej odmowy dokonania odbioru przez nabywcę z uwagi na istnienie wady istotnej. W takim przypadku nabywca będzie musiał przedstawić opinię rzeczoznawcy budowlanego. Jeżeli rzeczoznawca stwierdzi istnienie wady istotnej, nabywca będzie mógł odstąpić od umowy, a koszty sporządzenia opinii obciążą dewelopera. W przeciwnym razie koszty sporządzenia opinii poniesie nabywca.

DEWELOPERSKI FUNDUSZ GWARANCYJNY

Nowa ustawa deweloperska wprowadza Deweloperski Fundusz Gwarancyjny. Jest to instytucja mająca na celu zabezpieczenie interesów nabywcy i zagwarantowanie mu zwrotu wpłaconych środków, np. w sytuacji, gdy nabywca odstąpi od umowy deweloperskiej i nie otrzyma zwrotu środków w terminie określonym w ustawie.

Środki zgromadzone w Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym pochodzić będą m.in. ze składek uiszczanych przez deweloperów. Deweloper będzie zobowiązany do wyliczenia wysokości składki na Fundusz i jej wpłacenia do banku prowadzącego mieszkaniowy rachunek powierniczy w terminie 7 dni od dnia dokonania wpłaty przez nabywcę, ale nie później niż przed wypłatą środków na rzecz dewelopera.

PROSPEKT INFORMACYJNY

Zmianie ulegnie treść prospektu informacyjnego.

Ponadto, deweloper będzie zobowiązany doręczyć prospekt osobie zainteresowanej zawarciem umowy wraz z załącznikami przed jej zawarciem. Aktualnie deweloper ma obowiązek doręczyć wspomniany dokument tylko wtedy, gdy żąda tego potencjalny nabywca.

Jeżeli mają Państwo jakiekolwiek pytania odnośnie poruszonego tematu (lub innego tematu prawnego) to oczywiście służymy pomocą w rozwianiu ewentualnych wątpliwości. Jesteśmy dostępni pod adresem mailowym: biuro@konczal-kancelaria.pl lub pod telefonem 665-422-303.

 Zgodnie z art. 23 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: „k.r.o.”) „Małżonkowie mają równe prawa i obowiązki w małżeństwie. Są obowiązani do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli”.

Kolejne przepisy stanowią niejako rozwinięcie tego artykułu. I tak, w art. 27 k.r.o. został uregulowany obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny przez każdego z małżonków. Zgodnie z nim: „Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym”.

Obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny powstaje z mocy prawa w momencie zawarcia małżeństwa i wygasa z mocy prawa z chwilą ustania małżeństwa. Tak więc obowiązek ten ustanie wraz ze śmiercią jednego z małżonków, uprawomocnieniem się wyroku rozwodowego albo unieważniającego małżeństwo.

Kolejną przyczyną ustania obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny jest uprawomocnienie się orzeczenia separacji, bowiem co do zasady orzeczenie separacji niesie za sobą takie same skutki, jak orzeczenie rozwodu.

Inaczej natomiast wygląda sytuacja w przypadku separacji faktycznej. Z separacją faktyczną mamy do czynienia wtedy, gdy małżonkowie nie żyją razem, ale sytuacja ta nie została formalnie uregulowana – małżeństwo nadal trwa (nie ma prawomocnego wyroku rozwodowego) i nie zostało również wydane orzeczenie o separacji. Separacja faktyczna jest to więc stan faktyczny, a nie instytucja uregulowana w obowiązujących przepisach. W konsekwencji pojawiają się problemy w określeniu jakie skutki za sobą niesie. W orzecznictwie możemy spotkać zarówno stanowisko, że separacja faktyczna powoduje wygaśnięcie obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, jak również stanowisko, że nie wpływa ona na istnienie tego obowiązku. Dość często w orzeczeniach, w których Sąd stanął na stanowisku, że w przypadku separacji faktycznej obowiązek określony w art. 27 k.r.o. nadal istnieje, podkreśla się jednak, że separacja faktyczna może wpłynąć na zakres tego obowiązku.

Przykładowo takie stanowisko zostało przedstawione przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. (sygn. akt: A Acz 399/16): „Niesłuszny jest pogląd, że wynikający z art. 27 KRO obowiązek małżonków w zakresie zaspokajania potrzeb rodziny trwa wyłącznie do czasu, gdy małżonkowie tworzą wspólny związek, a w szczególności pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Separacja faktyczna nie powinna wywierać ujemnego wpływu na zakres zaspokajania potrzeb dzieci z małżeństwa, a potrzeb tych w praktyce nie da się oddzielić od potrzeb tego z rodziców, przy którym dzieci pozostały. Dlatego nawet zupełne zerwanie pożycia małżeńskiego nie uchyla obowiązku przewidzianego w art. 27 KRO, ale może wpłynąć na jego ukształtowanie i zakres”.

W trakcie trwania postępowania rozwodowego bardzo często jedna ze stron składa wniosek o zabezpieczenie zaspokajania potrzeb rodziny na czas trwania tego postępowania. Zabezpieczenie może obejmować również koszty utrzymania pełnoletnich dzieci małżonków, jeżeli nie są one samodzielne finansowo, bowiem obowiązek utrzymania ich obciąża w dalszym ciągu rodziców. Niemniej, w orzecznictwie można spotkać również przeciwne stanowisko w tej kwestii.

Art. 27 k.r.o. znajduje się w Dziale II zatytułowanym „Prawa i obowiązki małżonków”. Przepisy zawarte w tym dziale mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Mają one zastosowanie bez względu na to, jaki ustrój majątkowy istnieje pomiędzy małżonkami. Oznacza to, że zarówno, małżonkowie mający wspólność ustawową małżeńską, jak ci, mający rozdzielność majątkową są obowiązani do przyczyniania się do zaspokajania potrzeb założonej rodziny. „Rozdzielność majątkowa małżeńska nie zwalnia współmałżonka z ewentualnej pomocy finansowej. W przypadku zatem, gdy strona za pomocą posiadanych środków finansowych nie będzie w stanie samodzielnie zaspokajać podstawowych potrzeb życiowych, to może zgodnie z zapisami przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy liczyć w tym zakresie na pomoc swojego współmałżonka” (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2015 r., I GZ 148/15).

Jeżeli mają Państwo jakiekolwiek pytania odnośnie poruszonego tematu (lub innego tematu prawnego) to oczywiście służymy pomocą w rozwianiu ewentualnych wątpliwości. Jesteśmy dostępni pod adresem mailowym: biuro@konczal-kancelaria.pl lub pod telefonem 665-422-303.

Spór sądowy toczył się pomiędzy pracodawcą zajmującym się produkcją opakowań foliowych i spółką z o.o. założoną przez jego byłego, wieloletniego pracownika. Pracownik przez wiele lat był zatrudniony u niego na stanowisku operatora linii do produkcji folii, a następnie kierownika produkcji. W związku z wykonywanymi obowiązkami pracownik kontaktował się z kontrahentami, miał dostęp do bazy klientów, negocjował warunki cenowe, miał wiedzę, które produkty przynoszą największe zyski. Po kilkunastu latach współpraca pomiędzy Stronami zaczęła się pogarszać. Ostatecznie, pracownik zdecydował się rozwiązać umowę o pracę. Mając na uwadze zdobytą przez wiele lat wiedzę i doświadczenie, postanowił założyć spółkę zajmującą się produkcją opakowań, ale w węższym zakresie niż jego były pracodawca.

Rozpoczynając działalność na własny rachunek szukał danych kontaktowych do potencjalnych kontrahentów za pośrednictwem internetu. Następnie wysyłał wiadomości z informacją o swojej działalności i czekał na odpowiedź drugiej strony. W trakcie wykonywania pracy u byłego pracodawcy, pracownik miał do dyspozycji telefon służbowy. Pracodawca nie zażądał zwrotu telefonu po rozwiązaniu umowy, w związku z tym były pracownik dysponując w dalszym ciągu telefonem spisał część kontaktów do przedstawicieli firm, z którymi współpracował jego były pracodawca. Wśród pozyskanych klientów byli również klienci byłego pracodawcy, jednakże przez pierwsze lata, to oni nawiązywali pierwsi kontakt z nowo założoną spółką. Pracownik zamawiał kartony do gotowych produktów oraz granulat do produkcji u tych samych kontrahentów, co jego były pracodawca. Obie Strony korzystały również z tego samego oprogramowania do fakturowania.

Były pracodawca wniósł pozew o zobowiązanie założonej przez jego byłego pracownika spółki do zaniechania przekazywania i wykorzystywania informacji dotyczących jego kontrahentów, w tym danych kontaktowych, adresów poczty elektronicznej, numerów telefonów osób odpowiedzialnych za podejmowanie wiążących decyzji, danych dotyczących jego obrotu z tymi podmiotami, stosowanych cen, marż, asortymentu nabywanych towarów, wszelkich warunków ofert składanych tym kontrahentom, czy stosowanych stawek za sprzedawane produkty, w których posiadanie były pracownik (właściciel spółki) wszedł w trakcie zatrudnienia u niego  oraz zasądzenie kwoty 50.000 zł tytułem bezpodstawnie uzyskanych korzyści.

Sąd I instancji mając na uwadze wyżej opisane okoliczności oddalił powództwo w całości. Rozstrzygnięcie nie zostało zmienione również przez Sąd II instancji. Ostatecznie więc były pracodawca wniósł skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną przychylając się do stanowiska Sądu I i II instancji. Sąd Najwyższy podkreślił, że informacje, których wykorzystania dotyczył spór (tj. dane kontaktowe do potencjalnych kontrahentów) nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu obowiązujących przepisów. Nie jest bowiem tajemnicą przedsiębiorstwa informacja, o której wiedzę można uzyskać w łatwy, powszechnie dostępny sposób. A takim sposobem jest bez wątpienia wyszukanie danych kontaktowych na stronach internetowych firm. Co więcej, tym bardziej było to proste zadanie dla osoby, która ponad 20 lat pracowała w tej branży. Sąd wskazał, że w związku z tym bez znaczenia pozostaje też spisanie przez byłego pracownika części kontaktów z telefonu służbowego. Tym bardziej, że pracodawca nie zadbał o to, aby telefon komórkowy został zwrócony po rozwiązaniu umowy. Zdaniem Sądu Najwyższego „Wiedza, doświadczenie i umiejętności zdobyte przez pracownika podczas zatrudnienia nie korzystają z ustawowej ochrony na rzecz przedsiębiorstwa, a regulacje ustawy o ochronie nieuczciwej konkurencji nie mogą szkodzić mobilności pracowników. Nie ma zatem przeszkód by tę wiedzę i doświadczenie wykorzystał konkurencyjny względem byłego pracodawcy inny podmiot, skoro były pracodawca nie chronił swych interesów przez zawarcie umowy o zakazie konkurencji. Okoliczność, że taki stan rzeczy dla podmiotu konkurującego na tym samym rynku jest obiektywnie niekorzystny, a część jego dotychczasowych kontrahentów uznała współpracę z innym podmiotem za korzystniejszą, nie oznacza że postępowanie nowego pracodawcy należy kwalifikować, jako czyn nieuczciwej konkurencji tylko z tej przyczyny, że jego efektem był spadek przychodów pracodawcy dotychczasowego”. Sąd Najwyższy odniósł się również do uregulowanego w art. 100 §1 pkt 4 k.p. obowiązku  pracownika do przestrzegania tajemnicy określonej w odrębnych przepisach, wskazując że z przepisu tego „nie można wywieść uprawnienia do zakazania byłemu pracownikowi wykorzystywania informacji, które przynależą do jego doświadczenia zawodowego w celu rozwoju własnych umiejętności oraz wykonywania własnego zawodu”.

Nie oznacza to jednak, że pracodawca jest postawiony z góry na straconej pozycji. Nasza Kancelaria zna sposoby, jak pracodawca może zabezpieczyć swoje interesy w tego rodzaju sytuacjach – zainteresowanych zapraszamy do kontaktu.

Jeżeli mają Państwo jakiekolwiek pytania odnośnie poruszonego tematu to oczywiście służymy pomocą w rozwianiu ewentualnych wątpliwości. Jesteśmy dostępni pod adresem mailowym: biuro@konczal-kancelaria.pl lub pod telefonem 665-422-303.

Obecnie, pomimo coraz większego rozwoju świadomości prawnej, cały czas jest duża liczba przedsiębiorców, którzy uważają, że nie mają potrzeby stałej współpracy z Kancelarią prawną. Przecież umowę można pobrać z Internetu, a Google odpowie na każde pytanie, także to prawnicze. Takie działania jednak cały czas powodują, że zamiast zapobiegać prawnicy muszą „leczyć”.

A stała współpraca z kancelarią (stała obsługa prawna) wiąże się z szeregiem korzyści dla przedsiębiorcy.

CZYM JEST STAŁA OBSŁUGA PRAWNA?

Zacznijmy jednak od początku. Czym jest stała obsługa prawna? Stała obsługa prawna jest niczym innym jak stałą umową z kancelarią prawną, na mocy której (zazwyczaj) za określoną miesięczną kwotę wynagrodzenia kancelaria prawna świadczy usługi prawnicze w określonym w umowie zakresie. Z reguły zakres ten jest ograniczony do wskazanej w umowie liczby godzin w ramach pakietu – w zależności od potrzeb danego przedsiębiorcy może być to większa liczba godzin w miesiącu bądź mniejsza. W przypadku przekroczenia liczby godzin w danym miesiącu kolejne godziny pracy Kancelarii są rozliczane w ramach stawki godzinowej, chyba, że strony umowy postanowią inaczej. Każdorazowo kształt umowy jest ustalany między partnerami biznesowymi – bo takie właśnie relacje powinny być między prawnikiem a jego Klientem.

KORZYŚCI Z POSIADANIA STAŁEJ OBSŁUGI PRAWNEJ

1. Znajomość Klienta i wiedza o jego biznesie:

Przede wszystkim nieocenioną wartością jest to, że przy stałej obsłudze prawnej prawnicy kancelarii znają klienta i jego biznes, a także branżę, w której działa oraz to jakie praktyki stosuje prowadząc swoją działalność (znają umowy, którymi się posługuje). Klient może zwracać się do kancelarii na bieżąco bez żadnych ograniczeń z każdym pytaniem dotyczącym kwestii prawnych. Natomiast prawnik znając poszczególne sprawy od początku (prowadząc je od początku) jest w stanie szybciej i skuteczniej działać (szybciej reagować).

2. Czas:

Druga korzyść w zawieraniu stałej obsługi prawnej wynika poniekąd z pierwszej. Znając praktyki stosowane przez Klienta i utarte w jego branży zwyczaje, prawnik świadczący usługi nie musi zapoznawać się od zera z tymi kwestiami. Umożliwia to szybsze działanie bez wprowadzenia we wszystkie te zagadnienia. Pomijamy wszelkie sprawy organizacyjne związane z ustaleniem warunków współpracy, zawarciem umowy o świadczenie usług prawniczych czy udzielanie pełnomocnictwa.

(W dzisiejszych czasach przedsiębiorca nie musi mieć siedziby tam gdzie jest siedziba kancelarii – większość spraw można załatwić mailowo czy telefonicznie. Ale nie wszystkie! W niektórych sprawach potrzebne jest pełnomocnictwo pisemne, które przedsiębiorca powinien udzielić swojemu prawnikowi. Przy stałej obsłudze prawnej takie ogólne pełnomocnictwo udzielane jest na początku współpracy i nie ma konieczności udzielania go do poszczególnych spraw. Gdyby jednak przedsiębiorca zdecydował się na skorzystanie z pomocy prawnej poza stałą umową musi takie pełnomocnictwo dostarczyć – także w sytuacji, gdy sprawa wymaga pilnego działania).

3. Korzyści finansowe:

Umowa o stałą obsługę prawną jest rozwiązaniem korzystniejszym finansowo. Jak niemal każde rozwiązanie opierające się na usługach stałych (abonamentowych) odpłatność za konkretną usługę wychodzi taniej niż przy każdorazowym indywidualnym wycenianiu każdej usługi. Nie płaci się za każdą poszczególną usługę tylko miesięczną stawkę za jaką pracuje kancelaria.

4. Bezpieczeństwo biznesu:

Jednak najważniejszym argumentem przemawiającym za stałą obsługą prawną jest bezpieczeństwo! Mając zapewnioną stałą obsługę prawną Klient skontaktuje się z Kancelarią zawczasu, zanim jeszcze wpadnie w kłopoty. Ale przecież można zwrócić się do prawnika i bez stałej obsługi, prawda? Prawda! Ale ile osób prowadzących działalność to robi? Mając do czynienia z „krótką prostą umową”? „Przecież do takiej umowy nie trzeba prawnika, a teraz mam szukać kancelarii dla takiej krótkiej umowy”? No właśnie… Większość przedsiębiorców tego nie zrobi, a mając stałą obsługę prawną wystarczy kliknąć – „prześlij maila dalej” i poprosić o analizę – bez dodatkowego tłumaczenia, bez ustalania warunków finansowych, itp.

Plus spójrz na korzyści powyżej!

WADY STAŁEJ OBSŁUGI PRAWNEJ

Czy są wady stałej obsługi prawnej? Oczywiście – jak ktoś bardzo chce to i takie znajdzie! Pierwszą najczęściej wysuwaną jest ta, że zawrze się umowę, a z pomocy Kancelarii będzie się rzadko korzystało, albo co gorsza w danym miesiącu być może w ogóle się nie skorzysta, a wynagrodzenie trzeba płacić. Oczywiście, jak w każdej umowie abonamentowej pewnie zdarzy się miesiąc, w którym nie skorzysta się w pełni z „miesięcznego pakietu”. Jednak plusy cały czas przysłaniają minusy – także finansowo mimo wszystko najprawdopodobniej wyjdzie korzystniej! Stawki stałej obsługi prawnej są zdecydowanie niższe niż spraw wycenianych indywidualnie! Nawet niewykorzystanie w pełni w danym miesiącu limitu godzin najprawdopodobniej suma summarum nie przyniesie straty (licząc już stricte finansowo), bo stawki świadczonych usług w ramach stałej umowy są zdecydowanie niższe niż przy jednorazowo wycenianych sprawach. Koszt stałej obsługi prawnej w tym najmniejszym zakresie jest na poziomie umowy na telewizję, raty telefonu lub pakietu prywatnej opieki medycznej! Czy to wysoka cena za spokój w prowadzeniu działalności i bezpieczeństwo biznesu?

Wpis ten absolutnie nie jest próbą namowy do tego, aby taką umowę zawrzeć z naszą Kancelarią. Każdy musi wybrać swojego prawnika i swoją Kancelarię, która będzie mu odpowiadać. Zależy mi tylko na tym, aby osoby, które nie mają takiej stałej obsługi co najmniej przemyślały to, żeby taką umowę zawrzeć. Dla bezpieczeństwa swojego biznesu. A my prawnicy skupimy się wówczas na profilaktyce, zamiast skupiać się na leczeniu (często bolesnemu leczeniu)!

Jeżeli mają Państwo jakiekolwiek pytania odnośnie poruszonego tematu to oczywiście służę pomocą w rozwianiu ewentualnych wątpliwości. Jesteśmy dostępni pod adresem mailowym: biuro@konczal-kancelaria.pl lub pod telefonem 665-422-303.

Jeżeli rodzice dziecka nie pozostają w związku małżeńskim, ojciec dziecka jest zobowiązany przyczynić się do pokrycia:

1. wydatków związanych z ciążą i porodem oraz
2. kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu.

Na koszty utrzymania składają się przede wszystkim miesięczne wydatki na jedzenie, mieszkanie, leczenie i leki, ubrania, środki higieny i czystości.

Wydatki związane z ciążą i porodem, to natomiast:

• wydatki dotyczące matki dziecka, jak suplementy diety, ubrania ciążowe, wydatki na leczenie dolegliwości związanych z ciążą oraz
• wydatki na tzw. wyprawkę dla dziecka, czyli rzeczy niezbędne dziecku w pierwszych dniach życia (łóżeczko, wózek, fotelik samochodowy, pierwsze ubranka dla noworodka, itp.).

Partycypowanie ojca dziecka w wyżej wymienionych wydatkach i kosztach ma mieć miejsce „w rozmiarze odpowiadającym okolicznościom”. Okoliczności, o których mowa, to przede wszystkim sytuacja zarobkowa (finansowa) matki dziecka (tj. to, czy kobieta ma stałe źródło dochodu pozwalające jej na samodzielne utrzymanie) oraz wzrost kosztów utrzymania kobiety w okresie porodu.

Jeśli kobieta jest zatrudniona, ma prawo do zasiłku macierzyńskiego, to o rozmiarze przyczyniania się do pokrycia wydatków związanych z jej utrzymaniem będzie decydować przede wszystkim to, o ile wzrosły koszty jej utrzymania w związku z ciążą i porodem. Jeśli natomiast matka dziecka nie ma stałego źródła dochodu, a jednocześnie stan zdrowia jej lub dziecka nie pozwala jej na podjęcie pracy, ojciec dziecka może być zobowiązany do pokrycia kosztów jej utrzymania w znacznej części (bądź w szczególnych sytuacjach nawet w całości).

DODATKOWE OBOWIĄZKI

Partycypowanie przez ojca dziecka w wyżej omówionych kosztach i wydatkach, to jednak nie wszystko.

Z ważnych powodów matka dziecka może żądać udziału ojca w kosztach swojego utrzymania przez okres dłuży niż trzy miesiące. Ważnym powodem będzie przede wszystkim stan zdrowia matki lub dziecka, który uniemożliwia jej podjęcie pracy.

Ponadto, jeśli wskutek ciąży lub porodu kobieta poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty majątkowe, może ona żądać, ażeby ojciec pokrył odpowiednią część tych wydatków lub strat. Przykładowo będą to poniesione przez matkę dziecka koszty leczenia specjalistycznego w związku z komplikacjami ujawnionymi w trakcie ciąży lub porodu.

TERMIN DOCHODZENIA ROSZCZEŃ

Omówione wyżej roszczenia matki przedawniają się z upływem trzech lat od dnia porodu.

Jeżeli ojcostwo mężczyzny, który nie jest mężem matki, nie zostało ustalone, zarówno dziecko, jak i matka mogą dochodzić roszczeń majątkowych związanych z ojcostwem tylko jednocześnie z dochodzeniem ustalenia ojcostwa.

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej skontaktuj się z Kancelarią – telefon: 665 422 303  lub e-mail: biuro@konczal-kancelaria.pl.